Orkiestra Kameralna Capella Bydgostiensis
Chór Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego
Kai Bumann dyrygent
Ingrida Gápová sopran
Dorota Sobczak alt
Sylwester Smulczyński tenor
Jarosław Bręk bas
Bernard Mendlik przygotowanie Chóru
Benedykt Odya współpraca
 
 
Mieczysław Karłowicz (1876-1909) – Serenada na orkiestrę smyczkową op. 2
Tadeusz Baird (1928-1981) – 4 Sonety miłosne na baryton, smyczki i klawesyn do słów Williama Szekspira
(wersja II) w przekładzie Macieja Słomczyńskiego
Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791) – Msza C-dur „Koronacyjna” KV 317
 
INAUGURACJA SEZONU ARTYSTYCZNEGO 2015/2016 POSŁUCHAJ>>
 
Bilety do nabycia na www.ebilet.pl, w kasie biletowej FP
oraz w Biurze Podróży urlopy.pl ul. Magnuszewska 6, Bydgoszcz
tel. 52 320 52 29
 

Początek nowego sezonu z udziałem bydgoskich kameralistów uświetnią wielkie dzieła i znakomite grono wykonawców. Na podium dyrygenckim stanie Kai Bumann, niemiecki dyrygent od wielu lat blisko związany z polską sceną muzyczną. Od 2004 do 2013 był stałym dyrygentem Warszawskiej Opery Kameralnej; w latach 2008–2012 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku.Od sezonu 2013/2014 jest pierwszym dyrygentem gościnnym Filharmonii Łódzkiej. Jako miłośnik kultury polskiej zorganizował szereg wydarzeń poświęconych wybitnym współczesnym polskim artystom różnych dziedzin sztuki. Prowadzi klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej im. S. Moniuszki w Gdańsku, gdzie otrzymał tytuł doktora habilitowanego w czerwcu 2013. Serenada Mieczysława Karłowicza wskazuje na związki dzieła z popularnymi wówczas utworami Mozarta, Czajkowskiego czy Dvoráka, zaś oryginalna muzyka Serenady oddaje w pełni ową specjalną Karłowiczowską lirykę. Również cała twórczość Tadeusza Bairda jest przeniknięta niezwykle silnie pierwiastkiem lirycznym. Jest utwór, w którym wszystkie znamienne cechy jego muzyki występują w całej okazałości – to przejmująco piękne 4 Sonety miłosne do słów Williama Szekspira. Niewiele jest dzisiaj muzyki tak głęboko lirycznej, niezwykle ekspresyjnej. Mszę C-dur „Koronacyjną” Mozart skomponował na użytek katedry w Salzburgu bądź na uroczystość koronacji cudownego obrazu Matki Boskiej w Maria-Plein koło Salzburga. Trwająca ok. 30 min, w miarę poważna, świetnie brzmiąca oraz świeżość motywów melodycznych – to jej główne cechy, które zadecydowały, że obok Requiem i motetu Exsultate, Jubilate należy do najczęściej wykonywanych utworów kościelnych.

4 Sonety miłosne na baryton, smyczki i klawesyn do słów Williama Szekspira (wersja II) w przekładzie Macieja Słomczyńskiego

LVI
Słodka miłości, wróć, by nie mówiono,
Że siły twoje od twych pragnień słabsze,
Pragnienia, choć je dzisiaj nakarmiono,
Jutro powrócą, tak ostre jak zawsze.
Więc wróć! Choć dzisiaj twoje głodne oczy
Mrużą się, ciężkie sennym nasyceniem,
Jutro spójrz znowu i ducha miłości
Nie chciej zabijać zbyt długim znużeniem.
Niech odpoczynek będzie oceanem
Dzielącym brzegi, na które przybyło
Dwoje kochanków młodych, by nad ranem
Pobłogosławić wracającą miłość.
Lub zwij to zimą, której mroźna szata
Po trzykroć każe oczekiwać lata.
XCI
Jedni ród sławią, inni zręczność swoją,
Inni swe skarby, inni ciała siłę,
Inni strój modny, choć im źle go skroją,
Inni sokoły, psy i konie miłe.
I każdy jedno ma upodobanie,
Które najwięcej radości mu sprawia,
Lecz nie chcę z nimi wchodzić w porównanie;
Nad wszystko dobre moje lepsze stawiam.
Dla mnie twa miłość lepsza niż ród stary,
Droższa niż skarby i strojów przepychy,
Milsza niż sokół, konie i ogary.
Drwię, mając ciebie, z całej ludzkiej pychy.
Lecz wynędzniałem od tego zarazem,
drżąc, że odejdziesz, mnie nędzarzem.
Czyniąc mnie mądrzejszym.

XXIII
Jak lichy aktor, co stojąc na scenie,
Zapomniał z trwogi słów do swojej roli,
Lub ogarnięte wściekłością stworzenie,
Któremu gniew się ruszyć nie pozwoli,
Tak ja, nie wierząc, bym umiał wysłowić
Nadmiar miłości, straciłem już wiarę
I tonę w uczuć wezbranych powodzi
Pod namiętności zbyt wielkim ciężarem.
O, niech więc za mnie mówią księgi moje,
Milczący serca mojego posłowie,
Które o miłość błaga i nagrodę,
Chociaż słowami tego nie wypowie.
Chciej pojąć, co tu ciche serce głosi:
Słuchać oczyma to mądrość miłości.
XCVII
Jeśli podobna zimie jest rozłąka
Z Tobą, radości przelotnego roku!
Jakiż chłód czułem, w jakich żyłem mrokach!
Jaka grudniowa pustka była wokół!
A przecież właśnie przechodziło lato
I jesień płodna, cała w drogich plonach,
Niosąca wiosnę urodzaj bogaty
Jak owdowiała i brzemienna żona.
Lecz dla mnie były te plony dojrzałe
Gorzkim owocem mego smutku tylko,
Bo czym bez Ciebie jest lato wspaniałe?
Gdy Ciebie nie ma, nawet ptaki milkną
Lub taki smutek rozbrzmiewa w ich śpiewie,
Że, drżąc przed zimą, liść blednie na drzewie.[:en]

Orkiestra Kameralna Capella Bydgostiensis
Chór Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego
Kai Bumann dyrygent
Ingrida Gápová sopran
Dorota Sobczak alt
Sylwester Smulczyński tenor
Jarosław Bręk bas

Bernard Mendlik przygotowanie Chóru
Benedykt Odya współpraca

Mieczysław Karłowicz (1876-1909) – Serenada na orkiestrę smyczkową op. 2

Tadeusz Baird (1928-1981) – 4 Sonety miłosne na baryton, smyczki i klawesyn do słów Williama Szekspira
                                                       (wersja II) w przekładzie Macieja Słomczyńskiego

Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791) – Msza C-dur „Koronacyjna” KV 317

Bilety do nabycia na www.ebilet.pl, w kasie biletowej FP
oraz w Biurze Podróży urlopy.pl ul. Magnuszewska 6, Bydgoszcz
tel. 52 320 52 29