Władysław Jackiewicz (1924 Podbrodzie [Wileńszczyzna] – 2016 Gdańsk), malarz i pedagog. Studiował na Wydziale Malarstwa PWSSP (ob. ASP) w Gdańsku z siedzibą w Sopocie, gdzie w 1952 otrzymał dyplom w pracowni prof. Artura Nacht-Samborskiego. W l. 1951–1984 pracował w macierzystej uczelni, również po przeniesieniu jej do Gdańska w 1954. Był dziekanem Wydziału Malarstwa (1965–1968), prorektorem (1968–1969) i rektorem uczelni (1969–1981).

Początkowo W. Jackiewicz tworzył w nurcie koloryzmu pod wpływem swoich profesorów: A. Nacht-Samborskiego i Piotra Potworowskiego. Malując pejzaże, często urozmaicane sztafażem, poszukując idealnej barwy, wpisywał się w działalność tzw. szkoły sopockiej. Następnie zainteresowała go popularna w l. 50. XX w. stylistyka i tematyka socrealizmu. Latami poszukiwał nowej drogi twórczej, by w końcu l. 60. zwrócić się ku abstrakcji. Początkowo kubizujące kompozycje, czy późniejsze taszystowskie, ustąpiły miejsca postkolorystycznej, aluzyjnej abstrakcji, w której artysta zawierał elementy cielesności. Po 1967 W. Jackiewicz zwiększył format swoich płócien dla uzyskania większej powierzchni malarskiej dostosowanej do ekspresyjnych, abstrakcyjnych form. Równocześnie rozluźnił konstrukcję kompozycji dla spontanicznie tworzonych linii i płaszczyzn. W 1969 otrzymał stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki na wyjazd do Włoch, który miał ogromny wpływ na jego twórczość. Powrócił z nowymi pomysłami i inspiracjami.

W 1973 namalował obraz Ciało, gdzie zgodnie z tytułem pojawia się ludzka sylwetka, a kobiece akty stają się głównym obszarem malarskiej medytacji prof. Jackiewicza. Artysta zaznaczał w swoich wypowiedziach, że nie korzystał z pomocy modelki w pracowni, przede wszystkim z potrzeby skupienia się na malowaniu. Mając w pamięci zachowane obrazy mistrzów tego tematu, m.in. Śpiącą Wenus Giorgione, Wenus z Urbino Tycjana, Olimpię Maneta czy akty Modiglianiego, tworzył prace charakteryzujące się niedopowiedzeniem kształtów kobiecego ciała. Motyw ten stał się na wiele lat obszarem jego poszukiwań, rozwijanym w realizowanych równolegle cyklach Obrazy i Sytuacje.

Do pierwszej z wymienionych serii należy obraz z kolekcji Filharmonii Pomorskiej, któremu artysta nadał numer XIII-84 (istnieje druga praca o tytule Obraz XIII z 1991, o odmiennej strukturze plastycznej). Pomimo wielokrotnego powtarzania tematu aktu artyście udawało się tworzyć różnorodne układy kompozycyjne oraz rozwiązania kolorystyczne. Harmonijnie skonstruowane plamą i linią formy, przypominające odrealnione ludzkie korpusy, są łączone ze sobą, a zarazem przenikają się dzięki efektowi prześwitywania barwnego gruntu i rysunku przez warstwę laserunku. To wrażenie wzmaga modelowanie lekko rozmytymi konturami i subtelnie zastosowane kontrasty barwne.

Twórczość artysty prezentowana była na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą, np. w Holandii, Francji, Niemczech, Włoszech (XLIII Biennale di Venezia – 1988), Czechach, Szwajcarii, Argentynie, Meksyku, USA czy Iraku. Był laureatem nagród i odznaczeń: Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski (1975), Nagrody Ministra Kultury i Sztuki I stopnia (1969, 1980, 1985), Nagrody Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (1971) czy Nagrody im. Kazimierza Ostrowskiego za 2006 (2007). Malarz był współtwórcą Grupy Gdańskiej oraz członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków, a po jego rozwiązaniu założycielem Związku Polskich Malarzy i Grafików, w którym w l. 1985–1989 pełnił funkcję prezesa. Prace W. Jackiewicza znajdują się m.in. w Muzeach Narodowych w Warszawie, Gdańsku, Poznaniu, Wrocławiu, w Muzeum Sztuki w Łodzi, a także w kolekcjach prywatnych.

Opracowanie: dr Monika Kosteczko-Grajek

Bibliografia:
Kurowska Gabriela, Władysław Jackiewicz. Malarstwo [katalog wystawy], Państwowa Galeria Sztuki, Sopot 2004
Watrak Zofia, Władysław Jackiewicz: malarstwo [katalog wystawy], Centralne Biuro Wystaw Artystycznych Zachęta, Warszawa 1987
Władysław Jackiewicz – Ciało [katalog wystawy], Olsztyńska Galeria Sztuki, Olsztyn 2017
Władysław Jackiewicz: malarstwo [katalog wystawy], red. Jadwiga Charzyńska, Beata Purc-Stępniak, Muzeum Narodowe w Gdańsku, Gdańsk 1999.

English

Władysław Jackiewicz – Obraz XIII-84 [Painting XIII-84], 1984

Obraz XIII-84 by Władysław Jackiewicz dates from 1984 and measures 150 by 120 cm.

Władysław Jackiewicz (1924-2016) was a painter and educator. He worked at the State Tertiary School of Fine Arts (PWSSP) in Gdańsk (now the Academy of Fine Arts), where he served as rector, among other roles. He was also a co-founder of the Gdańsk Group and a member of the Association of Polish Artists and Designers and, after its dissolution, the founder of the Association of Polish Painters and Printmakers.

For years the artist searched for his creative path, eventually turning to abstraction in the late 1960s. He received a scholarship from the Ministry of Culture and Art for a trip to Italy, which had a huge impact on his work. He returned with new ideas and inspirations.

Female nudes became the main area of Władysław Jackiewicz’s painterly meditation. The artist stressed that he did not use the help of a model in his studio. Bearing in mind preserved paintings of the masters of this subject, he created works characterised by an understatement of the female body’s shapes. This motif became the area of his explorations for many years.

The artist’s work was presented at solo and group exhibitions in Poland and around the world – including in the Netherlands, France, Germany, Italy, Switzerland, Argentina, Mexico, the US and Iraq. He was the recipient of many awards and decorations. The artist’s works are held in museums in Warsaw, Gdańsk, Poznań, Wrocław and Łódź, among others, as well as in private collections.

Deutsch

Władysław Jackiewicz – Obraz XIII-84 (Gemälde XIII-84), 1984

Das Gemälde Obraz XIII-84 (Gemälde XIII-84) von Władysław Jackiewicz stammt aus dem Jahr 1984 und ist 150 x 120 cm groß.

Władysław Jackiewicz lebte von 1924 bis 2016 und war Maler und Lehrer. Er war an der Staatlichen Hochschule für Bildende Künste in Gdańsk (heute Akademie der Bildenden Künste) tätig und bekleidete dort unter anderem das Amt des Rektors. Darüber hinaus war er Mitbegründer der Danziger Gruppe und Mitglied des Verbandes Polnischer Bildender Künstler. Nach dessen Auflösung gründete er den Verband Polnischer Maler und Grafiker.

Jahrelang suchte der Künstler nach seinem kreativen Weg, um sich schließlich in den 1960er Jahren der Abstraktion zuzuwenden. Er erhielt ein Stipendium des Ministeriums für Kultur und Sport für eine Reise nach Italien, die einen erheblichen Einfluss auf sein Schaffen hatte. Nach seiner Rückkehr brachte er neue Ideen und Inspirationen mit.

Der Hauptbereich der malerischen Meditation von Władysław Jackiewicz sind weibliche Akte. Der Künstler betonte dabei, dass er keine Unterstützung durch ein Modell in seinem Atelier in Anspruch genommen habe. Mit den Bildern der Meister dieses Themas im Gedächtnis schuf er Werke, die sich durch eine Untertreibung der Formen des weiblichen Körpers auszeichnen. Dieses Thema wurde für viele Jahre zum Gegenstand seiner Forschungen. 

Die Werke des Künstlers wurden in Einzel- und Gemeinschaftsausstellungen in Polen und weltweit präsentiert, unter anderem in den Niederlanden, Frankreich, Deutschland, Italien, der Schweiz, Argentinien, Mexiko, den USA und im Irak. Zahlreiche Preise und Auszeichnungen wurden ihm verliehen. Derzeit befinden sich die Werke des Künstlers unter anderem in Museen in Warschau, Gdańsk, Posen, Wrocław und Łódź sowie in Privatsammlungen.

Kazimierz Śramkiewicz (1914 Poniec – 1998 Gdańsk), malarz i pedagog. Studia rozpoczął na Politechnice Lwowskiej w 1932, jednak ostatecznie nie został architektem. Jego talent sprawił, że prof. Władysław Lam zaproponował mu stanowisko asystenta w Katedrze Rysunku i Malarstwa Politechniki Lwowskiej. Po II wojnie światowej, w 1947, uzyskał dyplom na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. W 1950 związał się zawodowo z PWSSP (ob. ASP) w Gdańsku, gdzie w 1967 otrzymał tytuł profesora. Z uczelnią był związany do 1984 roku.

Jego twórczość zaliczana jest do malarstwa realistycznego, w którym elementy kompozycji poddawane są uproszczeniu i geometryzacji. Najchętniej malował pejzaże, często marynistyczne, martwe natury oraz portrety. Język jego malarskiej wypowiedzi cechuje subtelność i intymność. Świat postrzegał sensualistycznie i emocjonalnie.

Obok pejzaży chętnie sięgał po motywy inspirowane muzyką, przedstawiając sceny koncertów jazzowych oraz martwe natury z instrumentami. Obrazy „Koncert” i „Jazz XXV” są przykładami takich kompozycji. W wywiadzie z Hanną Solway mówił o swoim szacunku dla świata muzyki, podkreślając, że jest ona wyznaniem wiary i wyrazem ludzkiej tęsknoty za doskonałością. Tworząc obrazy „muzyczne”, za pomocą układu kolorów i kształtów oddawał rytm oraz nastrój towarzyszący słuchaniu muzyki. Podkreślał, że maluje symbole urody świata obecne w jego wyobraźni i całym swoim malarstwem oddaje hołd wartościom życia.

Dla Filharmonii Pomorskiej przygotował projekt gobelinu „Polonez” (1983) z cyklu „Koncert Polski”. W Kolekcji Malarstwa Filharmonii Pomorskiej znajduje się także jego obraz „Koncert Bacha” (1965).

Opracowanie: dr Agnieszka Wysocka (biogram), Monika Leśniak-Skocka (obraz „Jazz”).

Bibliografia:
„Kazimierz Śramkiewicz. Tematy morskie z cyklu Polscy Artyści o Morzu” [katalog wystawy], Centralne Muzeum Morskie w Gdańsku, Gdańsk 2012.
Piszczatowska Marta, „Kazimierz Śramkiewicz (z wizytą w pracowni)”, „Litery. Magazyn społeczno-kulturalny Wybrzeża”, nr 7, 1969.
Solway Hanna, „Z profesorem Śramkiewiczem rozmowa o malowaniu, o prawdzie i fałszu”, „Kultura i Sztuka”, 8.06.2011, [online], [dostęp: 30.03.2021].
„Zbrojownia Sztuki. Alma Mater, Nestorzy: Kazimierz Śramkiewicz”, [online], [dostęp: 30.03.2021].

English

Kazimierz Śramkiewicz – Koncert [Concert], 1976

The painting Concert by Kazimierz Śramkiewicz dates from 1976. Alongside landscape painting, the artist eagerly reached for motifs inspired by the world of music, in which he depicted scenes from jazz concerts and still lives showing musical instruments. The painting Tercet is an example of such a composition. “I have unlimited respect for the world of music; I spend millions of hours listening to music” – said Śramkiewicz.

Kazimierz Śramkiewicz (1914-1998) was a painter. He worked in the drawing and painting departments of the Lviv and Gdańsk Universities of Technology and was also a professor at the Academy of Fine Arts in Gdańsk. He painted landscapes, mainly seascapes and architectural landscapes, including cycles dedicated to the ports of Gdańsk and Gdynia. Music was an important inspiration for the artist.

Kazimierz Śramkiewicz took part in numerous solo and group exhibitions in Poland and abroad. He received numerous awards for his work.

Deutsch

Kazimierz Śramkiewicz – Koncert (Konzert), 1976

Das Gemälde Konzert von Kazimierz Śramkiewicz stammt aus dem Jahr 1976. Neben der Landschaftsmalerei griff der Künstler gerne auf Motive zurück, die von der Welt der Musik inspiriert waren. In diesen Werken stellte er Szenen aus Jazzkonzerten und Stillleben mit Musikinstrumenten dar. Das Gemälde „Terzett” ist ein Beispiel für eine solche Komposition. „Ich habe uneingeschränkten Respekt vor der Welt der Musik und verbringe unzählige Stunden damit, Musik zu hören“, erklärte Śramkiewicz. 

Kazimierz Śramkiewicz lebte von 1914 bis 1998 und war ein Maler. Er war an den Fakultäten für Zeichnen und Malerei der Technischen Universitäten in Lemberg und Gdańsk tätig und war außerdem Professor an der Akademie der Bildenden Künste in Gdańsk. Seine Motive waren vor allem Landschaften, insbesondere Meeres- und Architekturlandschaften, darunter auch Serien, die den Häfen in Gdańsk und Gdynia gewidmet waren. Musik war eine wichtige Inspiration für den Künstler.

Kazimierz Śramkiewicz hat an zahlreichen Einzel- und Gemeinschaftsausstellungen in Polen und im Ausland teilgenommen. Für sein Schaffen erhielt er zahlreiche Auszeichnungen.

Stanisław Teisseyre (1905 Lwów – 1988 Poznań), malarz, scenograf, autor publikacji o sztuce współczesnej i pedagog. Edukację artystyczną rozpoczął studiami w tzw. Grupie Rysunkowej Wydziału Ogólnego Politechniki we Lwowie (1928–1932). W latach 1931–1933 był asystentem Jana Henryka Rosena. We wczesnej twórczości, ujawniającej skłonności do nadrealizmu i metafory, widoczne są wpływy awangardowej lwowskiej grupy Artes. W 1936 otrzymał trzymiesięczne stypendium Fundacji Kultury Narodowej na wyjazd do Paryża, a rok później odbył podróż artystyczną do Włoch, zbliżając się do nurtu kolorystycznego.

W dwudziestoleciu międzywojennym angażował się w tworzenie związków artystycznych – był założycielem Związku Zawodowego Lwowskich Artystów Plastyków (1934), należał do Związku Radzieckich Artystów Plastyków (1939–1941), współzakładał Związek Polskich Artystów Plastyków w Lublinie (1944). Po II wojnie światowej był rektorem PWSSP (ob. Uniwersytet Artystyczny) w Poznaniu (1947–1950, 1965), prorektorem (1950) i rektorem PWSSP (ob. ASP) w Gdańsku (1951–1962) oraz dziekanem Wydziału Malarstwa (1962–1965). W gdańskiej uczelni prowadził Pracownię Malarstwa (1952–1965). Pełnił także funkcje społeczne i państwowe: był posłem na Sejm PRL (1952–1956), członkiem Komitetu do spraw UNESCO (od 1964), delegatem Polski na kongresach Międzynarodowego Stowarzyszenia Sztuk Plastycznych (od 1957), komisarzem polskich wystaw na Biennale de Paris (1959, 1969) i La Biennale di Venezia (1960, 1962).

Mimo licznych obowiązków nie zaniedbywał twórczości artystycznej. Realizował malarstwo ścienne (Sąd Ostateczny, 1948, kościół pw. św. Jana Jerozolimskiego za Murami w Poznaniu) oraz zajmował się renowacją i dekoracją malarską gdańskich kamienic przy Drodze Królewskiej na Długim Targu. W okresie socrealizmu był współtwórcą szkoły sopockiej i współautorem monumentalnego obrazu Manifestacja 1-majowa 1905 (1951). W tym czasie malował kompozycje zgodne z obowiązującą doktryną – sceny o tematyce pokojowej, obrazy z życia wsi (Pomoc wojska przy żniwach, 1951) oraz przedstawienia pracy w zakładach i fabrykach.

W drugiej połowie lat 50. i w latach 60. XX wieku w jego twórczości zaczął dominować pejzaż, inspirowany podróżami do Włoch, Francji, Grecji i Jugosławii. Powstawały niemal abstrakcyjne krajobrazy morskie, takie jak Wybrzeże greckie (lata 60.), Zima sopocka II (1960), Przylądek Sunion (1970), a także uproszczone kompozycje realistyczne, m.in. Domy na Santorini oraz Na Cykladach dnieje (1984). Z czasem pejzaże marynistyczne stały się pretekstem do podejmowania wątków metaforycznych. W całej twórczości Teisseyre’a, od wczesnych Otwartych drzwi (1939) po cykl Ziemia (1968–1975), obecne są elementy surrealizmu i poetyckiej metafory, stanowiące refleksję nad przemijaniem świata wartości i rzeczywistości.

Debiutował na Wystawie zbiorowej malarstwa we Lwowie (1926), gdzie odbyły się także jego wystawy indywidualne (1935, 1937). Uczestniczył w Ogólnopolskich Wystawach Plastyki w Warszawie (1950–1954), kolejnych edycjach Festiwalu Polskiego Malarstwa w Szczecinie (1962, 1968, 1972, 1978, 1980) oraz w licznych wystawach sztuki polskiej za granicą. Otrzymał Nagrodę Państwową III stopnia (1952), Krzyż Oficerski Odrodzenia Polski (1954), Nagrodę Plastyczną Przewodniczącego MRN w Gdańsku (1958), Odznakę „Za Zasługi dla Gdańska” (1960), Nagrodę Okręgu ZPAP Gdańsk (1963) oraz Grand Prix na International d’Art Contemporain de la Principauté de Monaco w Monte Carlo (1964). Jego prace znajdują się w Muzeach Narodowych w Krakowie, Warszawie, Poznaniu, Kielcach, Wrocławiu i Szczecinie oraz w muzeach okręgowych m.in. w Bydgoszczy, Chełmie i Nysie.

Obok malarstwa olejnego tworzył akwarele, gwasze oraz rysunki – zarówno ukończone, jak i szkicowe, o charakterze impresji. Niewielka akwarela Nabrzeże w Cadaques stanowi impresyjny zapis widoku nadmorskiego miasteczka na wybrzeżu Costa Brava w Katalonii. Artysta przedstawił kanał z kamiennym mostkiem i rozległą zatoką, wprowadzając sceny rodzajowe z grupami spacerujących ludzi. Ograniczoną paletą barw – błękitem, zielenią i brązem – oraz subtelnym wykorzystaniem koloru papieru oddał klimat śródziemnomorskiej miejscowości.

W obrazie Przedświt ukazał widok z okna na hiszpańskie Cadaqués. Przedstawienie wschodzącego słońca jest szczere i bezpośrednie, a zarazem sugestywne. Pozornie zwykła scena staje się pretekstem do operowania kolorem i oddania atmosfery śródziemnomorskiego pejzażu. Wąska paleta barw i subtelne przejścia tonalne budują nastrój cichego, sennego poranka, w którym pierwsze promienie słońca wydobywają z mroku nadmorski motyw.

Opracowanie: dr Barbara Chojnacka (biogram i akwarela „Nabrzeże w Cadaques”), Monika Leśniak-Skocka (obraz „Przedświt”).

Bibliografia:
„Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku 1945–2005. Tradycja i współczesność. 60 lat ASP w Gdańsku” [katalog wystawy], red. Wojciech Zmorzyński, Gdańsk 2005.
Hildebrandt Wojciech, „Stanisław Teisseyre… z niepamięci”, z cyklu MDM – Mieszkanie Dom Miasto, 24 X 2018, [online], [dostęp: 18.04.2021].
„Stanisław Teisseyre 1906–1978. Twórcy i założyciele szkoły sopockiej”, red. Andrzej Zagrobelny, Muzeum Sopotu, Sopot 2017.
„Stanisław Teisseyre. Malarstwo”, oprac. Irena Modarska, Maria Dąbrowska, Teresa Kostyrko, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Poznań 1975.

English

Stanisław Teisseyre – Przedświt [Predawn], 1987

The painting Przedświt by Stanisław Teisseyre dates from 1987 and measures 116 by 89 cm. In it, the artist depicted the view from a window onto the Spanish town of Cadaqués. This seemingly ordinary scene becomes a pretext for savouring colour and conveying the atmosphere of the Mediterranean landscape.

Stanisław Teisseyre (1905-1988) was a painter, scenographer, author of publications on contemporary art and educator. After the Second World War, he became associated with the State Tertiary Schools of Fine Arts (PWSSP) in Poznań and Gdańsk; at both institutions, he served as rector, among other roles. Alongside his pedagogical and artistic duties, he held social and state positions; he was a member of the Sejm of the Polish People’s Republic, a member of the National Commission for UNESCO, a Polish delegate to the congresses of the International Association of Art and the commissioner of Polish exhibitions in Paris and Venice.

The artist created works in the field of mural painting as well as renovation and painterly decoration of Gdańsk tenement houses. His painting featured landscapes inspired by his travels to Italy, France, Greece and Yugoslavia, as well as metaphorical themes, among other things.

Stanisław Teisseyre debuted at a group painting exhibition in Lviv, where his two solo exhibitions were also held. He participated in Polish national exhibitions in Warsaw and Szczecin and in numerous exhibitions of Polish art abroad. The artist won many awards for his work. His artworks can be found in museums in Kraków, Warsaw, Poznań, Kielce, Wrocław, Szczecin, Bydgoszcz, Chełm and Nysa.  

Deutsch

Stanisław Teisseyre – Przedświt (Morgengrauen), 1987

Das Gemälde Przedświt (Morgengrauen) von Stanisław Teisseyre stammt aus dem Jahr 1987 und ist 116 x 89 cm groß. Der Künstler hat hier den Blick aus dem Fenster auf die spanische Stadt Cadaqués dargestellt. Diese scheinbar gewöhnliche Szene dient als Anlass, die Farben und die Atmosphäre der mediterranen Landschaft zu genießen.

Stanisław Teisseyre lebte von 1905 bis 1988. Er war Maler, Bühnenbildner, Autor von Publikationen über zeitgenössische Kunst und Pädagoge. Nach dem Zweiten Weltkrieg war er an der Staatlichen Hochschule für Bildende Künste in Posen und Gdańsk tätig, an beiden Hochschulen war er unter anderem Rektor. Neben seinen pädagogischen und künstlerischen Aufgaben bekleidete er auch gesellschaftliche und staatliche Ämter; er war Abgeordneter des Sejm der Volksrepublik Polen, Mitglied des UNESCO-Komitees, polnischer Delegierter bei Kongressen der Internationalen Vereinigung der Bildenden Künste und Kommissar polnischer Ausstellungen in Paris und Venedig.

Der Künstler schuf Werke im Bereich Wandmalerei sowie Renovierung und malerische Dekoration von Mietshäusern in Gdańsk. In seinen Gemälden tauchten unter anderem Landschaften auf, die von seinen Reisen nach Italien, Frankreich, Griechenland und Jugoslawien inspiriert waren, sowie metaphorische Motive.

Sein Debüt als Künstler feierte Stanisław Teisseyre bei einer Gemeinschaftsausstellung in Lemberg, wo auch zwei Einzelausstellungen von ihm stattfanden. Er nahm an nationalen Ausstellungen in Warschau und Stettin sowie an zahlreichen Ausstellungen polnischer Kunst im Ausland teil. Für sein Schaffen wurde der Künstler mit zahlreichen Preisen ausgezeichnet. Seine Werke sind in Museen in Krakau, Warschau, Posen, Kielce, Wrocław, Stettin, Bydgoszcz, Chełm und Nysa zu finden.  

Lech Wolski (1948 Kursko k. Międzyrzecza), malarz, wykładowca. Ukończył w 1974 malarstwo i pedagogikę artystyczną na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Został wykładowcą
w macierzystej uczelni, w 1992 otrzymał tytuł doktora habilitowanego.

English

Lech Wolski – Tablica X [Panel X], 1992

The painting Tablica X by Lech Wolski dates from 1992.

Born in 1948, Lech Wolski is a painter and a lecturer at the Nicolaus Copernicus University in Toruń.

Deutsch

Lech Wolski – Tablica X (Tafel X), 1992

Das Gemälde Tablica X (Tafel X) von Lech Wolski stammt aus dem Jahr 1992.

Lech Wolski wurde 1948 geboren und ist Maler und Dozent an der Nikolaus-Kopernikus-Universität in Toruń.

Józef Pieniążek (1888 Pychowice k. Krakowa – 1953 Kraków), malarz, grafik, nauczyciel. Studiował w krakowskiej ASP w pracowniach prof. Józefa Pankiewicza, prof. Leona Wyczółkowskiego, prof. Wojciecha Weissa. Równolegle w l. 1908–1913 studiował na Wydziale Filozoficznym UJ. Pracował jako nauczyciel rysunków we Lwowie. Jako grafik specjalizował się w technikach metalowych. Wydał kilka tek graficznych

English

Józef Pieniążek – Ostromecko – Lipa w parku [Ostromecko – Lime Tree in the Park], 1929

The etching Ostromecko – Lipa w parku by Józef Pieniążek dates from 1929.

Józef Pieniążek (1888-1953) was a painter, printmaker and teacher. He worked as a drawing teacher in Lviv. As a printmaker, he specialised in metal techniques. He published several print portfolios.

Deutsch

Józef Pieniążek – Ostromecko – Lipa w parku (Linde im Park), 1929

Die Radierung „Ostromecko – Linde im Park von Józef Pieniążek stammt aus dem Jahr 1929.

Józef Pieniążek lebte von 1888 bis 1953. Er war Maler, Grafiker und Lehrer. Darüber hinaus war er als Zeichenlehrer in Lemberg tätig. Als Grafiker spezialisierte er sich auf Metalltechniken. Er hat mehrere grafische Werke veröffentlicht.

Kazimierz Śramkiewicz (1914 Poniec – 1998 Gdańsk), malarz i pedagog. Studia rozpoczął na Politechnice Lwowskiej w 1932, jednak ostatecznie nie został architektem. Jego talent sprawił, że prof. Władysław Lam zaproponował mu stanowisko asystenta w Katedrze Rysunku i Malarstwa Politechniki Lwowskiej. Po II wojnie światowej, w 1947, uzyskał dyplom na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. W 1950 związał się zawodowo z PWSSP (ob. ASP) w Gdańsku, gdzie w 1967 otrzymał tytuł profesora. Z uczelnią był związany do 1984 roku.

Jego twórczość zaliczana jest do malarstwa realistycznego, w którym elementy kompozycji poddawane są uproszczeniu i geometryzacji. Najchętniej malował pejzaże, często marynistyczne, martwe natury oraz portrety. Język jego malarskiej wypowiedzi cechuje subtelność i intymność. Świat postrzegał sensualistycznie i emocjonalnie.

Obok pejzaży chętnie sięgał po motywy inspirowane muzyką, przedstawiając sceny koncertów jazzowych oraz martwe natury z instrumentami. Obrazy „Koncert” i „Jazz XXV” są przykładami takich kompozycji. W wywiadzie z Hanną Solway mówił o swoim szacunku dla świata muzyki, podkreślając, że jest ona wyznaniem wiary i wyrazem ludzkiej tęsknoty za doskonałością. Tworząc obrazy „muzyczne”, za pomocą układu kolorów i kształtów oddawał rytm oraz nastrój towarzyszący słuchaniu muzyki. Podkreślał, że maluje symbole urody świata obecne w jego wyobraźni i całym swoim malarstwem oddaje hołd wartościom życia.

Dla Filharmonii Pomorskiej przygotował projekt gobelinu „Polonez” (1983) z cyklu „Koncert Polski”. W Kolekcji Malarstwa Filharmonii Pomorskiej znajduje się także jego obraz „Koncert Bacha” (1965).

Opracowanie: dr Agnieszka Wysocka (biogram), Monika Leśniak-Skocka (obraz „Jazz”).

Bibliografia:
„Kazimierz Śramkiewicz. Tematy morskie z cyklu Polscy Artyści o Morzu” [katalog wystawy], Centralne Muzeum Morskie w Gdańsku, Gdańsk 2012.
Piszczatowska Marta, „Kazimierz Śramkiewicz (z wizytą w pracowni)”, „Litery. Magazyn społeczno-kulturalny Wybrzeża”, nr 7, 1969.
Solway Hanna, „Z profesorem Śramkiewiczem rozmowa o malowaniu, o prawdzie i fałszu”, „Kultura i Sztuka”, 8.06.2011, [online], [dostęp: 30.03.2021].
„Zbrojownia Sztuki. Alma Mater, Nestorzy: Kazimierz Śramkiewicz”, [online], [dostęp: 30.03.2021].

English

Kazimierz Śramkiewicz – Jazz XXV, 1983/1986

The painting Jazz XXV by Kazimierz Śramkiewicz was created between 1983 and 1986. It measures 80 by 60 cm. Alongside landscape painting, the artist eagerly reached for motifs inspired by the world of music, in which he depicted scenes from jazz concerts and still lives showing musical instruments. The painting Jazz XXV is an example of such a composition. “I have unlimited respect for the world of music; I spend millions of hours listening to music” – said Śramkiewicz.

Kazimierz Śramkiewicz (1914-1998) was a painter. He worked in the drawing and painting departments of the Lviv and Gdańsk Universities of Technology and was also a professor at the Academy of Fine Arts in Gdańsk. He painted landscapes, mainly seascapes and architectural landscapes, including cycles dedicated to the ports of Gdańsk and Gdynia. Music was an important inspiration for the artist.

Kazimierz Śramkiewicz took part in numerous solo and group exhibitions in Poland and abroad. He received numerous awards for his work.

Deutsch

Kazimierz Śramkiewicz – Jazz XXV, 1983/1986

Das Gemälde Jazz XXV von Kazimierz Śramkiewicz entstand in den Jahren 1983/1986. Die Maße betragen 80 x 60 cm. Neben der Landschaftsmalerei griff der Künstler gerne auf Motive zurück, die von der Welt der Musik inspiriert waren. In diesen Werken stellte er Szenen aus Jazzkonzerten und Stillleben mit Musikinstrumenten dar. Das Gemälde Jazz XXV ist ein Beispiel für eine solche Komposition. „Ich habe uneingeschränkten Respekt vor der Welt der Musik und verbringe unzählige Stunden damit, Musik zu hören“, erklärte Śramkiewicz. 

Kazimierz Śramkiewicz lebte von 1914 bis 1998 und war ein Maler. Er war an den Fakultäten für Zeichnen und Malerei der Technischen Universitäten in Lemberg und Gdańsk tätig und war außerdem Professor an der Akademie der Bildenden Künste in Gdańsk. Seine Motive waren vor allem Landschaften, insbesondere Meeres- und Architekturlandschaften, darunter auch Serien, die den Häfen in Gdańsk und Gdynia gewidmet waren. Musik war eine wichtige Inspiration für den Künstler.

Kazimierz Śramkiewicz hat an zahlreichen Einzel- und Gemeinschaftsausstellungen in Polen und im Ausland teilgenommen. Für sein Schaffen erhielt er zahlreiche Auszeichnungen.

Zenon Korytowski (1935 Sompolno – 2018 Tuchola), malarz, grafik, pedagog. Ukończył krakowską ASP,
współtworzył życie kulturalne Tucholi.Ten wybitny kolorysta był autorem pejzaży, martwych natur i portretów.

English

Zenon Korytowski – Martwa natura [Still Life], 1981

The painting Martwa natura by Zenon Korytowski dates from 1981.

The artist lived from 1935 to 2018. He was a painter, printmaker and educator. He co-created the cultural life of Tuchola. An outstanding colourist, he was the author of landscapes, still lives and portraits. 

Deutsch

Korytowski Zenon – Martwa natura (Stillleben), 1981

Das Gemälde Martwa natura (Stillleben) von Zenon Korytowski stammt aus dem Jahr 1981.

Der Künstler lebte von 1935 bis 2018. Er war Maler, Grafiker und Pädagoge. Zudem war er an der Gestaltung des kulturellen Lebens in Tuchola beteiligt. Dieser herausragende Kolorist schuf Landschaften, Stillleben und Porträts. 

English

Unknown Artist – Góral [Highlander], 1930s

The painting Góral by an unknown artist dates from the 1930s.

Deutsch

Unbekannter Maler/Unbekannte Malerin – Góral (Bergbewohner I), 30er Jahre des 20. Jahrhunderts

Das Gemälde Góral (Bergbewohner) eines unbekannten Künstlers stammt aus den 1930er Jahren.

Janusz Wilden (1906 – 1991 Warszawa), malarz i rzeźbiarz, wykładowca. Uczył się w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa oraz w Szkole Sztuk Pięknych (ob. ASP) w Warszawie. Dyplom uzyskał w 1931 w warszawskiej ASP. W l. 1950–1951 pracował jako asystent na Wydziale Grafiki warszawskiej ASP.

English

Janusz Wilden – Cykl muzyczny I [Musical Cycle I], 1966

The painting Cykl muzyczny I by Janusz Wilden dates from 1966 and measures 61 by 85 cm.

Janusz Wilden (1906-1991) was a painter and sculptor. He lectured at the Faculty of Printmaking of the Warsaw Academy of Fine Arts. 

Deutsch

Wilden Janusz – Cykl muzyczny I (Musikzyklus I), 1966

Das Gemälde Cykl muzyczny I (Musikzyklus I) von Janusz Wilden stammt aus dem Jahr 1966 und ist 61 x 85 cm groß.

Janusz Wilden lebte von 1906 bis 1991. Er war Maler und Bildhauer. Darüber hinaus lehrte er an der Fakultät für Grafik der Akademie der Bildenden Künste in Warschau. 

Roman Nowotarski (1931 Worochta – 2019 Zabrze), malarz, grafik, scenograf, muzyk, wykładowca. Przesiedlony z terenów Huculszczyzny, zamieszkał w Zabrzu. W l. 1953–1959 studiował w krakowskiej ASP (Wydział Grafiki w Katowicach), gdzie uzyskał dyplom w 1960. Od 1974 był wykładowcą ASP w Krakowie (Wydział Grafiki w Katowicach), a w 1994 uzyskał stopień profesora zwyczajnego.

English

Roman Nowotarski – Chorał [Chorale], 1965

The painting Chorał by Roman Nowotarski dates from 1965.

Roman Nowotarski (1931-2019) was a painter, printmaker, scenographer, musician and lecturer. Displaced from the Hutsulshchyna region, he settled in Zabrze. He was a professor at the Academy of Fine Arts in Kraków at the Faculty of Printmaking in Katowice.

Deutsch

Roman Nowotarski – Chorał (Choral), 1965

Das Gemälde Chorał (Choral) von Roman Nowotarski stammt aus dem Jahr 1965.

Roman Nowotarski lebte von 1931 bis 2019. Er war Maler, Grafiker, Bühnenbildner, Musiker und Dozent. Nachdem er aus der Region Huzulenland umgesiedelt worden war, ließ er sich in Zabrze nieder. Er war Professor an der Akademie der Bildenden Künste in Krakau – Fakultät für Grafik in Katowice.