Danuta Waberska (1943, Bohotnica), malarka. Studiowała w PWSSP w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny) w Pracowni Malarstwa prof. Eustachego Wasilkowskiego oraz Pracowni Grafiki Warsztatowej prof. Andrzeja Pietscha, gdzie w 1969 roku obroniła dyplom. Autorka obrazów o tematyce świeckiej i sakralnej. Jej twórczość wyrasta z tradycji symbolizmu i ekspresjonizmu. Wczesne prace D. Waberskiej należą do nurtu nowej figuracji. Artystka tworzyła wówczas kompozycje poruszające kwestie egzystencjalne, snując rozważania na temat przemijania i osamotnienia człowieka we współczesnym świecie.

W obrazach często stosowała motyw odbicia w szybie lub lustrze, ukazując w ten sposób osamotnienie jednostki umiejscowionej w niedookreślonym miejscu i czasie (W oknie II, 1972–1976). Unieruchomienie rzeczywistości intensyfikowało przeżycia wewnętrzne, odzwierciedlając uczucie tęsknoty za prawdą, miłością i wzajemnym porozumieniem. W cyklu Podróże, będącym metaforą życia i przemijania, malowała ludzi w tramwajach, uchwyconych w przelotnych relacjach. Bohater obrazów D. Waberskiej był odizolowany, samotny i wyalienowany, pogrążony w melancholii i zadumie.

Równie pesymistyczną wizję artystka stworzyła w cyklu Miasto, w którym opustoszałe przestrzenie miejskie oddawały niepokoje i tęsknoty człowieka związane z dramatem odosobnienia. Oszczędne i syntetyczne w formie kompozycje zbliżały się do granic malarskiej abstrakcji, stając się syntetycznym zapisem ludzkiej kondycji moralnej (Jezioro w Łagowie, 1983). Po 1985 roku artystka poświęciła się „służbie Kościołowi”, malując obrazy religijne ukazujące m.in. sceny biblijne, świętych i błogosławionych (Portret błogosławionego ks. Michała Sopoćki, 2008).

Jej prace odznaczają się klasycznym warsztatem malarskim oraz dbałością o strukturę i kompozycję świata przedstawionego. Operując bogatą paletą barw, artystka tworzy wysublimowane kompozycje oddające indywidualne nastroje – od ciemnych, pełnych ekspresji, po jasne i subtelne, o melancholijnym zabarwieniu. Szczególne znaczenie w twórczości D. Waberskiej odgrywa światło, które nadaje jej pracom wymiar transcendencji i niesie przesłanie teologiczne.

Prace D. Waberskiej prezentowane były na wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą, m.in. na Ogólnopolskiej Wystawie Malarstwa Portret Człowieka w Warszawie (1971) oraz Kunst der Gegenwart aus Polen w Stadtmuseum Simeonstift w Trewirze (1979). Artystka otrzymała Złoty Medal na XI Ogólnopolskiej Wystawie Malarstwa Bielska Jesień w Bielsku-Białej (1973), Wyróżnienie Specjalne na XIX Festival International de la Peinture w Cagnes-sur-Mer (1987), I nagrodę w VII Ogólnopolskim Konkursie Malarstwa im. Jana Spychalskiego w Poznaniu (1979) oraz Nagrodę Pierścień Mędrców Betlejemskich za obraz Miłosierdzie Boże (2003). Uhonorowano ją Brązowym Medalem za Zasługi dla Kultury Chrześcijańskiej (2011). Prace artystki znajdują się m.in. w Muzeach Narodowych w Poznaniu, Warszawie i Szczecinie, Muzeum Okręgowym im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, muzeach okręgowych w Koszalinie, Rzeszowie i Toruniu oraz w kolekcjach prywatnych.

Świat materialny oraz towarzyszący mu ładunek emocjonalny nieustannie inspirował D. Waberską. W pracy Pieśń o nocy artystka ukazała postać mężczyzny w szklanej kabinie, przed którym roztacza się fantazmatyczny pejzaż – mroczny, pełen ekspresji, a zarazem niezwykle fascynujący. Przywołując zapamiętane wcześniej sytuacje, stworzyła świat pełen subiektywnych przeżyć i doświadczeń, w którym scalone przestrzenie zewnętrzna i wewnętrzna tworzą wizję na granicy jawy i snu.

Opracowanie: Monika Leśniak-Skocka

Bibliografia:
Malarstwo Danuty Waberskiej, katalog wystawy, Galeria Kordegarda, Warszawa 1976.
Muszyński Jan, Danuta Waberska, Zielona Góra 1984.
Rogozińska Renata, Danuta Waberska – studium, http://sacrumetdecorum.pl/bez-kategorii/szukajac-oblicza-droga-danuty-waberskiej-do-tworczosci-sakralnej/ (dostęp: 26.06.2021).

English

Danuta Waberska – Pieśń o nocy [Song of the Night]

The painting Pieśń o nocy by Danuta Waberska measures 170 by 120 cm. The artist depicted a male figure in a glass cabin, before whom a phantasmagorical landscape unfolds – dark, full of expression and at the same time extremely fascinating.

Born in 1943, Danuta Waberska is a painter and author of secular and sacred paintings. Her work grows out of the traditions of symbolism and expressionism. In her paintings, she often used the motif of a reflection in a windowpane or mirror, thus showing the isolation of the individual, situated in an undefined place and time. The protagonist of Waberska’s paintings was isolated, lonely and alienated, and seemed to be immersed in melancholy and contemplation.

After 1985 the artist dedicated herself to “serving the Church”, creating religious paintings depicting biblical scenes, saints and blesseds, among others. Her works are characterised by a classical painting technique and attention to the structure and composition of the depicted world.

Waberska’s works have been presented at solo and group exhibitions in Poland and abroad. She has received many awards for her work. The artist’s works are in museums in Poznań, Warsaw, Szczecin, Bydgoszcz, Koszalin, Rzeszów and Toruń, among others, as well as in private collections.

You can find out more about this work and the artist at filharmonia.bydgoszcz.pl 

Deutsch

Danuta Waberska – „Pieśń o nocy“ (Lied über die Nacht) 

Das Gemälde „Pieśń o nocy” (Lied der Nacht) von Danuta Waberska ist 170 x 120 cm groß. Die Künstlerin stellte die Figur eines Mannes in einer Glaskabine dar, vor der sich eine phantasmagorische Landschaft erstreckt – düster, ausdrucksstark und zugleich äußerst faszinierend.

Danuta Waberska ist eine Malerin, die Bilder mit weltlichen und sakralen Motiven schafft. Sie wurde 1943 geboren. Ihre Werke sind in der Tradition des Symbolismus und Expressionismus verwurzelt. In ihren Bildern verwendete sie häufig das Motiv der Reflexion in Glas oder Spiegeln, um die Einsamkeit des Individuums an einem unbestimmten Ort und zu einer unbestimmten Zeit darzustellen. Die Figur in Waberskas Gemälden war isoliert, einsam und entfremdet, sie schien in Melancholie und Nachdenklichkeit versunken zu sein.

Nach 1985 widmete sich die Künstlerin dem „Dienst an der Kirche”, indem sie religiöse Bilder malte, die unter anderem biblische Szenen, Heilige und Selige darstellten. Ihre Kunstwerke zeichnen sich durch klassische Maltechnik und Sorgfalt in Bezug auf Struktur und Komposition der dargestellten Welt aus.

Die Werke von Waberska wurden in Einzel- und Gemeinschaftsausstellungen im In- und Ausland präsentiert. Sie hat für ihr Schaffen zahlreiche Auszeichnungen erhalten. Die Werke der Künstlerin befinden sich unter anderem in Museen in Posen, Warschau, Stettin, Bydgoszcz, Koszalin, Rzeszów und Toruń sowie in Privatsammlungen.