Andrzej Śramkiewicz (1951 Gdańsk), malarz, rysownik, pedagog, syn artysty Kazimierza Śramkiewicza. W latach 1969–1974 studiował na Wydziale Malarstwa i Rzeźby w PWSSP w Gdańsku (obecnie ASP) w pracowni prof. Władysława Jackiewicza. Od 1974 roku zawodowo związany z macierzystą uczelnią. W 1999 roku uzyskał tytuł profesora. Był kierownikiem Katedry Malarstwa i Rzeźby na Wydziale Architektury i Wzornictwa, prowadził Pracownię Malarstwa i Rysunku w Międzywydziałowym Instytucie Nauk o Sztuce w ASP w Gdańsku. Był pomysłodawcą utworzenia studiów podyplomowych arteterapii, prowadzonych od 2011 roku przez trzy gdańskie uczelnie: Uniwersytet Medyczny, ASP i Akademię Muzyczną.

Tworzy osobliwe wizje świata, w których dzieli się własnymi refleksjami i emocjami. Maluje obrazy wielkoformatowe, w których z niezwykłą starannością dba o niepowtarzalną formę, wyszukane zestawienia barwne oraz nienaganny warsztat wykonania. Abstrakcyjne, niekiedy biomorficzne relacje kształtów tworzą niejednoznaczny i wielowarstwowy obraz przywołujący na myśl pejzaż. Barwne plamy niekiedy usamodzielniają się, przyjmując monumentalne formy i potęgując odczucia metafizyczne. Te niedookreślone struktury, ukształtowane w autonomicznym akcie twórczym, odwołujące się do świata snu i fantazji, zacierają granicę między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością. Już na początku drogi artystycznej prace artysty urzekały dojrzałością wizji plastycznej (Chciwość, 1977).

W kolejnych latach Andrzej Śramkiewicz, skupiając się na emocjonalnych przeżyciach, rozpuszczał twardą materię form, zmieniając ją w subtelną i lekką tkankę, niepodlegającą prawom grawitacji. Zawieszona swobodnie w kreowanej przestrzeni spowijała mgliste pejzaże, ogarniała napotkane figury i bryły (Inny wymiar rzeczywistości, 1982).

Prace artysty prezentowane były na wystawach indywidualnych i zbiorowych, m.in. na Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego w Szczecinie (1976), w Focke Museum w Bremie (1982), na wystawie Homo artifex homo creator. Człowiek artysta – Człowiek twórca w Wałbrzychu (2013) oraz Rem Verba Sequentur. Za rzeczą podążą słowa w Elblągu (2017). W 2014 roku otrzymał Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury. Obrazy Andrzeja Śramkiewicza znajdują się w kolekcjach sztuki współczesnej w kraju i za granicą.

W ostatnich latach w twórczości artysty pojawiły się cykle obrazów „powietrznych”, w których rozproszone formy i plamy trwają jako ślad wyabstrahowanej rzeczywistości (Kompozycja potrójna – Pielgrzym I–III, tryptyk, 2000–2004). W tych pracach Andrzej Śramkiewicz podejmował rozważania na temat kondycji człowieka XX wieku, oddając uczucie lęku, niepokoju oraz braku bezpieczeństwa. Równie wymowny przekaz odnajdziemy w kompozycji Sytuacja I, w której ekspresyjna, niedookreślona struktura ingeruje w jałowy, bezbarwny i pogrążony w beznadziei krajobraz. Artysta, operując intensywną kolorystyką, stworzył odniesienia do wymiaru metafizycznego, w którym „sytuacje” prowokują bierną materię do nieustannego przeobrażania się.

Opracowanie: Monika Leśniak-Skocka.

Bibliografia:
Homo artifex homo creator. Człowiek artysta – Człowiek twórca, wystawa malarstwa, rysunku i rzeźby Katedry Sztuk Plastycznych Międzywydziałowego Instytutu Nauk o Sztuce Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, katalog wystawy, Wałbrzyska Galeria Sztuki BWA „Zamek Książ”, Gdańsk 2013.
Zbrojownia Sztuki. Pracownice i Pracownicy. Byłe Dydaktyczki i Byli Dydaktycy: Andrzej Śramkiewicz, dostęp 22.06.2021.